Khadija Arib

Mijn naam is Khadija Arib. Veel mensen kennen mij omdat ik vanaf 1998 lid ben van de Tweede Kamer voor de Partij van de Arbeid. Ik heb me vanaf 1998 tot 2002 voornamelijk bezig gehouden met Jeugdzorg en ouderenbeleid/AWBZ. Vanaf 2002/2003 tot november 2006 was ik woordvoerder volksgezondheid en vrouwenhandel/ mensenhandel/ zedenwetgeving. Ik heb dossiers behandeld als wachtlijsten in de zorg, de Ambulancewet, de problematiek van kleine ziekenhuizen, huisartsen, verloskundigen enz. >>lees verder

 

Mijn Portefeuille

Mijn portefeuille bestaat uit de volgende onderwerpen:

  • Vrouwenmishandeling, zedendelicten, huiselijk geweld, vrouwenopvang, prostitutie, pornografie (inclusief kinderen), mensen en vrouwenhandel, kindontvoeringen, eerwraak, vrouwenbesnijdenis en emancipatie allochtone vrouwen.

  • Racisme en discriminatiebestrijding..

  • Speciale aspecten van zorg met de onderdelen: interculturalisatie in de zorg; (medische) zorg voor moeders en baby’s, (babysterfte; verloskundigen, kraamhulp), medische zorg asielzoekers/illegalen. Infectieziekten, SOA’s, AIDS-HIV en vaccinatiebeleid. 

Ik zit in de volgende Kamercommissies: Vast lid: VWS, Justitie. Taken: Lid parlementaire contactgroep Frankrijk.


 

'Couscous op zondag'

Van Casablanca naar Den Haag

Uitgeverij Balans presenteert het boek ‘Couscous op zondag’ geschreven door Khadija Arib. Het veelbewogen levensverhaal van Khadija Arib en haar familie is ook de verborgen geschiedenis van Marokkaanse vrouwen en hun gezinnen in Nederland.

 

Het was zondag toen ik in Rotterdam aankwam. Bij vertrek uit Casablanca liet ik op straat spelende kinderen achter, vrouwen die overal zichtbaar waren, geuren van Marokkaanse kruiden. Bij aankomst in Rotterdam verwachtte ik overal bloemen. Net als op de ansichtkaarten die ik van mijn vader kreeg toegestuurd. Maar er waren geen bloemen. Het zag er grauw uit. De straat was leeg, er waren geen spelende kinderen. De Marokkaanse vrouwen die in de buurt woonden, werden thuis opgesloten. De meisjes mochten niet naar school. Op zondag bleek iedereen binnen te zitten.

Khadija Arib was 15 toen zij met haar moeder naar Nederland kwam. Haar vader was hier toen al jaren. In Couscous op zondag beschrijft zij haar lotgevallen. En via haar persoonlijke verhaal de verborgen geschiedenis van Marokkaanse vrouwen en gezinnen in Nederland. Van zeer nabij schetst Arib het leven van de onzichtbare immigrantenvrouwen. Beeldend en meeslepend schrijft zij over het leven dat ze achterlieten en het geworstel om een nieuw bestaan in een vreemd en koud land, over de sociale controle in eigen kring, en de steeds grotere invloed van de islam.

Couscous op zondag staaft niet alleen op levendige wijze de historie van immigrantengezinnen in Nederland, maar is ook het inspirerende succesverhaal van een vrouw die tegen de stroom een academische opleiding volgde en zich ontwikkelde tot toonaangevend politica.

 

Kinderen verdienen een eigen ombudsman!
Na tien jaar hard werken wordt de komst van een Kinderombudsman door een brede Kamermeerderheid ondersteund. Ik maak me al jaren hard voor de instelling van een onafhankelijk en gezaghebbend aanspreekpunt voor kinderen in Nederland. Het voorziet in een diepe, lang gevoelde behoefte van onze maatschappij. Kinderen en jongeren krijgen hiermee eindelijk de ombudsman die zij verdienen: een ombudsman die zich speciaal inzet voor de rechten en belangen van kinderen en de implementatie van het VN- Kinderrechtenverdrag in Nederland.

 

De Kinderombudsman is belangrijk voor kinderen tegen wie (thuis) geweld wordt gebruikt, kinderen die hier asiel zoeken, kinderen voor wie geen plaats is in de jeugdzorg, kinderen met problemen op school, maar ook voor al die kinderen die geen grote maar wel kleine problemen hebben.

 

De Kinderombudsman werkt vóór kinderen en mét kinderen om de problemen met hun rechten in kaart te brengen. Kinderen hebben geen stem in de Nederlandse politiek en zijn afhankelijk van volwassenen. Het is de taak van de Kinderombudsman de (rechts)positie van kinderen in het politieke vizier te houden en ervoor te zorgen dat de rechten van kinderen hoog op de politieke agenda staan. Met gebundelde kennis en deskundigheid zal de Kinderombudsman het jeugdbeleid van de overheid monitoren, de regering van advies dienen en als vraagbaak voor kinderrechten fungeren.
 

De Kinderombudsman behandelt klachten van kinderen of hun ouders over jeugdzorg, kinderopvang, gezondheidszorg, asielzoekersopvang, het onderwijs en andere terreinen waar kinderrechten in de problemen kunnen komen of zijn. Maar alleen als uiterste klachteninstantie. De Kinderombudsman heeft daarbij oog voor het feit dat juist jeugdigen gebaat zijn bij een informele en oplossingsgerichte aanpak van hun klachten of signalen en biedt ruimte voor de stem van jongeren.

 

Er is in Nederland geen enkele wettelijk instantie die bovenstaande gecombineerde taken uitvoert vanuit een wettelijk kader en met een duidelijke focus op kinderen. Het ontbreekt Nederland nog steeds aan een herkenbare en toegankelijke spreekbuis voor kinderen die structureel toeziet op de naleving van hun rechten. Wereldwijd gingen meer dan veertig landen Nederland voor. Met de komst van een Kinderombudsman worden kinderrechten diep verankerd in onze samenleving.
 

Embryo selectie

 

Voorzitter,

 

In het vorige kabinet heeft de voormalige staatssecretaris Ross-van Dorp op 16 mei 2006 een brief naar de Kamer gestuurd. Met deze brief heeft zij willen ingrijpen in bestaand beleid. Want het Academisch ziekenhuis in Maastricht handelde al volgens het Planningsbesluit uit 2003. Het ziekenhuis paste al jaren de preïmplantatie genetische diagnostiek, embryo selectie, toe ook bij niet volledige penetrantie. Dus ook bij een vastgesteld individueel verhoogd risico. Door de brief van staatssecretaris Ross is de onduidelijkheid in het veld ontstaan: mogen vrouwen met ziekten als erfelijk bepaalde borstkanker nu wel of niet gebruik maken van de embryo selectie?

Vrouwen en artsen wisten niet meer waar ze aan toe zijn. Dit was voor mij een reden om een debat met de huidige staatssecretaris aan te vragen. Het debat over embryo selectie vond plaats op 20 november 2007. En juist die partijen die de afgelopen week het hardst in elke camera en microfoon riepen dat het een schande was dat het kabinet nog geen besluit wenste te nemen, die twee partijen zaten erbij toen staatssecretaris Ross-van Dorp een streep zette door de wensdroom van vrouwen om met deze behandeling te voorkomen dat hun erfelijke kanker zoals borstkanker en eierstokkanker nog een generatie door zou woekeren. Toen vonden staatssecretaris Rutte en minister Pechtold het prima. En nu roepen ze schande. Voorzitter, ik vroeg me af, wat ook alweer de overtreffende trap van hypocrisie is. Ook nadat dhr. Rutte en de heer Pechtold niet meer in het kabinet zaten, hebben ze niets van zich laten horen.

De VVD heeft niet eens deelgenomen aan het debat van 20 november vorig jaar. Vond het toen kennelijk niet belangrijk of politiek niet interessant genoeg. Ook was er toen geen media-aandacht voor. Ik heb in dat debat de huidige staatssecretaris nadrukkelijk gevraagd naar de brief van haar voorgangster te kijken en duidelijkheid te scheppen naar de vrouwen waar het hier omgaat. Ons standpunt was en is dat wij van mening zijn dat vrouwen die belast zijn met erfelijke aanleg voor een ernstige ziekte de mogelijkheid moeten hebben om te voorkomen dat hun kinderen deze ziekte, met alle verdriet en gevolgen van dien, ook zullen krijgen. Deze staatssecretaris heeft toegezegd dat ze haar standpunt aan de Kamer zou sturen, na een medisch-technische consultatieronde. Dat is precies wat zij gedaan heeft vorige week. Zij heeft de Kamer een brief gestuurd waarin zij beschrijft wat nu volgens de wet wordt toegestaan.

Met deze brief heeft de staatssecretaris een einde aan de onduidelijkheid willen maken. Wij hebben gelijk hierna kunnen zien dat dit voor een aantal partijen anders lag. Het kabinet heeft aangegeven tijd nodig te hebben om deze brief alsnog in de ministerraad te bespreken. In de brief van de staatssecretaris van 30 mei geeft ze aan dat zij daarom vooralsnog de brief herneemt. Zij wil eerst in de ministerraad deze kwestie aankaarten. Hier hebben wij alle begrip voor. Het gaat immers om een ingewikkelde kwestie waarover de meningen niet altijd hetzelfde zijn. Het is ook legitiem dat een aantal partijen zich eerst wil beraden op zo'n kwestie alvorens tot een afgewogen standpunt te komen. Die tijd willen we alle partijen die dat nodig hebben ook gunnen. Echter, het moet niet te lang duren. Vrouwen hebben recht om te weten waar ze aan toe zijn. De duidelijkheid waar ik op 20 november vorige jaar naar vroeg is er helaas nog niet. Mijn vraag aan de minister en sts is binnen welke termijn zij denken met een standpunt te komen? Mijn fractie is van mening dat deze kwestie niet over het zomerreces heen moet worden getild en dat er binnen enkele weken een standpunt moet zijn. Kan de staatssecretaris dit toezeggen.

Pas wanneer er een standpunt van het kabinet ligt wil ik graag het inhoudelijke debat verder aan. Met iedereen. Christen Unie, VVD en wie dan ook.
Het mag duidelijk zijn dat de discussie over embryo selectie niet een debat is dat door Den Haag wordt bepaald. Ook burgers mengen zich in dit debat en terecht. Deze discussie raakt het zelfbeschikkingsrecht, de individuele keuzevrijheid en de grenzen van wat wel en niet kan. Het mag duidelijk zijn dat ook bij ons deze vragen leven. Wij zijn geen voorstander van "u vraagt en wij draaien". Wij zijn ook geen voorstander van selecteren op kleur van de ogen, of een perfect uiterlijk. Maar, er is een verschil tussen gezond / en mooi of perfect zijn Wat dat betreft was ik ook erg blij met het maatschappelijk debat dat is ontstaan naar aanleiding van deze discussie. Want het is gelukkig niet alleen Den Haag die hierover gaat,  het gaat om een breed maatschappelijk vraagstuk dat alle burgers raakt. Deze discussie loopt ook niet via partij politieke lijnen, maar loopt dwars door alle geledingen van de samenleving. De discussie is ook niet zwart wit, maar ligt een stuk ingewikkelder  dan het lijkt.

Voorzitter,
Ik heb er alle vertrouwen in dat dit kabinet er uit komt en dat ook binnen een korte termijn. De overheid heeft de taak om duidelijkheid te scheppen als er zoveel maatschappelijke onrust ontstaat in de samenleving. Deze staatssecretaris heeft bewezen dat zij ingewikkelde kwesties niet uit de weg gaat, en in staat is op een constructieve manier tot een zorgvuldige oplossing te komen.

Zie ook het NOS journaal en Nova van 5 juni 2008.

 

Eerwraak

De rechtenstudente Zeynep werd op 25 juni vorig jaar door haar ex-man op het station van Alkmaar vermoord. De dader heeft daarna gelijk een eind gemaakt aan zijn leven. Tragisch en onvoorstelbaar.

Mijn vraag was toen aan de minister of hierbij sprake was van eergerelateerd geweld, omdat het slachtoffer tot de doelgroep behoorde waar eergeweld veel voorkomt. Ook heb ik hem toen gevraagd of deze moord wellicht voorkomen had kunnen worden, temeer omdat het slachtoffer al vanaf 2003 een aantal keren aangifte had gedaan en de politie die aangiftes had beschouwd als aangiftes van huiselijk geweld. De minister was van mening dat de politie goed heeft gehandeld. Het gaat mij er niet om wat erger is, huiselijk geweld of eergerelateerd geweld, maar waar het mij wel om gaat is dat de politie alert moet zijn op signalen van slachtoffers en juist moet handelen. Wanneer er sprake is van eergeweld en de politie het als een relationeel probleem beschouwt, dan is hierbij sprake van een grove inschattingsfout.

De dood van Zeynep wordt aanstaande woensdag herdacht met een discussie over eerwraak (voor meer info zie 'agenda' op mijn site). Ik zal daarbij aanwezig zijn.

Klik hier voor een link naar een uitzending van Nova van afgelopen zaterdag, waar de moeder van het slachtoffer aan het woord is. Zij vindt dat de politie te weinig heeft gedaan om haar dochter te beschermen. Ook zegt zij dat de moord op Zeynep een geval is van eerwraak. Maar de Alkmaarse politie heeft dat altijd ontkend. Minister Hirsch Ballin heeft nu toegezegd opnieuw onderzoek te doen naar het optreden van de politie.

 

Ook kunt u onder het kopje 'Kamervragen' de schriftelijke en mondelinge vragen lezen die ik naar aanleiding van de moord op Zeyneb heb gesteld.

 

 

15 mei 2008

Minister Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft maatregelen aangekondigd om babysterfte terug te dringen. (Volkskrant, 7 mei 2008). Veel van wat de minister voorstelt stond al in mijn actieplan 'dring onnodige babysterfte in Nederland terug!' uit 2006. Ik ben heel blij dat de minister veel van mijn voorstellen overneemt en de aanpak van babysterfte serieus lijkt te nemen. Al jaren maak ik mij daar sterk voor. Ook afgelopen maanden heb ik daar flink bij de minister op aangedrongen in debatten naar aanleiding van berichten over moeizame verloskundige zorg in achterstandswijken en cijfers over hoge perinatale sterfte in Nederland.

Nu is het wachten nog op een algemeen overleg babysterfte dat nog voor de zomer in de Kamer gehouden zal worden. Ook ben ik benieuwd naar het definitief uitsluitsel van de minister over de tariefverhoging voor verloskundigen in achterstandswijken. Ik heb de minister hier in een aangenomen motie om verzocht. Zal Nederland weer haar vroegere internationale toppositie innemen op het vlak van verloskundige zorg en perinatale sterfte?"
 

 

PvdA: nieuw vaccinatie-advies zwangeren nodig.

Dit is de Dag (Radio 1)
Dat vindt Khadija Arib, Tweede Kamerlid voor de PvdA. Volgens Arib is momenteel niet duidelijk welke risico's de griep en van het vaccin hebben voor...>> klik hier voor de uitzending.

Kamer eist einde aan 'dubbelrol' van viroloog Ab Osterhaus- Blog.nl (Blog)
PvdA-Kamerlid Khadija Arib spreekt van een 'ernstig belangenconflict'. 'Als overheid moet je kunnen varen op de wetenschap, en die behoort onafhankelijk te...>> klik hier voor blog.

Khadija AribPvdA wil duidelijkheid Gezondheidsraad,  Radio 1
De gezondheidsraad moet een aanvullend advies maken over de vaccinatie tegen Mexicaanse griep voor zwangere vrouwen. Dat vindt Khadija Arib, Tweede Kamerlid ..>> klik hier voor de uitzending.
 

Trouw, 17 september

Daar waar sharia heerst wil geen vrouw wonen

 

'Couscous op zondag'


U wordt uitgenodigd om het fotoalbum
van Adri Duivesteijn te bekijken van
de presentatie op 10 mei van het boek

Couscous op Zondag, Khadija Arib

 

Klik hier


5 mei 2009: Uitzending Paul & Witteman

 

Khadija Arib blogt: "Het was alsof
een puber zijn idool in het echt zou
tegenkomen"

______________________________


Agenda

 

Activiteit:  Bouwstenen voor kinderrechten

Datum: 19 februari 2009, tijdstip: 14.00-17.00 uur

Onderwerp: Verder met de aanbevelingen van
het VN-Kinderrechtencomité

Plaats: Nieuwspoort, Lange Poten 10, Den Haag

Organisatie: Kinderrechtencollectief
 


               Alex Brenninkmeijer    

 

Op 19 februari was ik aanwezig bij de bijeenkomst ‘Bouwstenenvoor kinderrechten’ georganiseerd door het Kinderrechtencollectief. In deze bijeenkomst stonden de aanbevelingen van het VN-comité inzake de Rechten van het Kind centraal. Samen met de Minister voor Jeugd en Gezin, de Nationale ombudsman, jongeren, Kamerleden en mensen uit het werkveld werden de eerste bouwstenen voor actieplannen gelegd. Daarmee kan de komende vijf jaar gewerkt gaan worden aan een betere naleving van kinderrechten in Nederland. Ook de Nationale ombudsman heeft zijn steentje bijgedragen. Hij metselde zijn bouwsteen met de belangrijke aanbeveling KO=OK in de kinderrechten-toren. Dus ook de Nationale ombudsman staat achter mijn initiatiefvoorstel om een Kinderombudsman in Nederland te realiseren.

 

 

 

 

Bezoekersteller

 

Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 22/04/10 | webdesign Papyri Digi-Art |