|
Bij de laatste verkiezingen van november 2006 heeft de PvdA flink verloren waardoor een aantal mensen niet direct in de Kamer kwamen. Ik stond op nummer 34 op de lijst van de PvdA en de PvdA heeft 33 zetels gehaald. Geluk of pech voor mij, ik weet het nog steeds niet. Geluk, omdat ik als kamerlid even afstand kon nemen van Den Haag en niet met de dagelijkse heisa meer mee hoefde te doen. Het gevoel dat alles om Den Haag draait bleek erg mee te vallen! Ik viel niet in een gat zoals veel oud-collega’s overkwam. Ik heb in die periode Den Haag bewust gemeden.
De eerste dag dat ik weer in Den Haag was, was nadat bekend werd dat PvdA aan de regering ging deelnemen en ik mee mocht praten over het regeerakkoord. Pech, omdat ik voor mij zelf had besloten me kandidaat te stellen en het gevoel had dat ik nog heel veel te doen had in de Kamer. Ik was nog niet klaar. Ik had twee wetsvoorstellen in de Kamer ingediend die ik nog graag wilde behandelen. Een initiatiefwet over wijziging van de wet op de lijkbezorging en een voorstel over het instellen van een kinderombudsman. Alhoewel ik in de campagne zag aankomen dat wij zouden verliezen, was de klap toch groot. Toch ging ik er vanuit dat ik in de Kamer zou komen omdat ik de eerste opvolger was op de lijst.
Na de installatie van het nieuwe kabinet werden de nieuwe kamerleden geïnstalleerd. Ik werd op 3 maart dit jaar weer als kamerlid geïnstalleerd. Een paar dagen daarna barste de commotie los over mijn nevenactiviteit in een werkgroep in Marokko. Heel veel mensen die mij niet kenden weten nu wel wie ik ben. Ongewild ben ik als persoon, met mijn geschiedenis, publiek bezit geworden. Mijn bekendheid was hierdoor niet meer beperkt tot mensen die in de zorg werken of tot de mensen die zich met integratievraagstukken bezig houden, maar werd breder.
Ik heb mij voorgenomen om mij de komende tijd in te zetten voor mensen die niet vanzelfsprekend een toegang hebben tot de politiek om voor zichzelf te lobbyen. Dat zijn vaak kinderen die mishandeld zijn, misbruikt of verwaarloosd. Vrouwen die als slaven via andere landen in Nederland worden verkocht en seksueel uitgebuit. Vrouwen die mishandeld, vernederd en achtergelaten worden in landen van herkomst. Onderwerpen die vooral op het terrein van Justitie liggen. Verder houd ik een deel van de zorg in mijn portefeuille omdat dat mij aan het hart gaat, namelijk babysterfte, verloskundige - en kraamzorg, medische zorg aan asielzoekers en illegalen en tot slot discriminatie en racisme.
Mijn werk voor de werkgroep die de oprichting van een Raad voor Marokkanen in het buitenland voorbereid en die intussen wereldberoemd is geworden, houdt in mei dit jaar op. Hier lever ik mijn bijdrage om de positie van Marokkaanse vrouwen in Europa en in het bijzonder in Nederland te verbeteren. Te meer omdat een deel van de problemen waarmee Marokkaanse vrouwen in Nederland te maken hebben nauw samenhangt met hun juridische en sociale positie in Marokko.
Ik ben deze website begonnen omdat het voor mij belangrijk is dat mensen weten wie ik ben en wat ik doe. Ik ben gekozen als volksvertegenwoordiger en ik vind dat mensen dus mogen weten waar ik mij mee bezig houd en hoe ik mijn kamerlidmaatschap invul. Ik hoop dat mensen die hierin geïnteresseerd zijn mij via mijn website kunnen volgen. Op deze website zullen artikelen geplaatst worden die over mij zijn verschenen. Verder kunt u er mijn inbreng in debatten vinden, toespraken die ik houd en columns die ik heb geschreven. Daarnaast heb ik mij voorgenomen om regelmatig een stukje te schrijven over dingen die mij bezighouden in en rond mijn kamerlidmaatschap. Als u wilt reageren op de dingen die ik doe en schrijf of als u mij wil attenderen op zaken, kunt u mij bereiken via telefoon en e-mail van de Tweede Kamer. |
|
